De eerste zeven jaar

De eerste zeven jaar

Het is wetenschappelijk bewezen dat ons brein zich in de eerste zeven jaar explosief ontwikkelt. In een heel hoog tempo worden doorlopend nieuwe hersencellen aangemaakt, die in neurale netwerken via synapsen met elkaar communiceren. Die neurale netwerken hebben tot functie dat ze nieuwe informatie moeten opslaan

Ons brein is een computer. Op een computer moet je eerst programma’s zetten om ermee te kunnen werken. Wie heeft dan die programma’s op onze hard drive geïnstalleerd? Dit gebeurt eigenlijk vanzelf. Een baby leert van zijn of haar omgeving en slaat alles op wat het ziet, voelt, hoort, ruikt en ervaart. Een kind neemt alles wat het in die eerste jaren leert voor waarheid aan. Ervaringen en de dingen die ons worden verteld door ouders, leraren, familie en vrienden, vormen de waardelabels die je wereldbeeld vormen.

In die eerste cruciale levensjaren van ons leven wordt je brein dus niet gebruikt om te creëren. Onze hersenen zitten op dat moment namelijk in een lagere vibratie. Deze frequentie van de hersengolven in de eerste zeven jaar wordt theta genoemd. Deze theta frequentie is een vorm van hypnose. Daarom wordt alles wat je meemaakt opgeslagen, net als bij een gloednieuwe computer waarop je allemaal specifieke programma’s installeert die tot doel hebben bepaalde functies uit te voeren. De eerste 7 levensjaren worden wij dus in ons onderbewuste geprogrammeerd. Er wordt een basis gelegd voor je verdere leven.

Het onderbewuste programma

Na die zeven jaar zullen die onderbewuste programma’s je hele leven voor 99% beïnvloeden. Je denkt dat je kan creëren wat je wil, blij zijn, leuke dingen doen, lief hebben… Al die bewuste wensen, dromen, verlangens die je zo graag zou hebben, zullen afhangen van welke programma’s je in je jeugd hebt ingeladen in je onderbewuste.

Jezelf herprogrammeren

Veel van deze waardelabels waarover ik het eerder had, draag je vervolgens de rest van je leven met je mee. Je hoeft er niet over na te denken, ze zijn er gewoon. Het brein wil namelijk energie besparen en vervangt de eerst opgeslagen informatie alleen als het wordt gedwongen. Zo kan het zijn dat je als volwassene nog steeds leeft volgens de waardes van je ouders, in plaats van je eigen gekozen waardes en overtuigingen.

Herken je van die gedachtes waarmee je je huidige situatie goedpraat maar eigenlijk diep van binnen zou willen veranderen?

  • Het leven is nu eenmaal zo
  • Van hard werken ga je niet dood.
  • Ik ben niet goed genoeg
  • Als ik maar hard genoeg mijn best doe dan krijg ik waardering
  • Ik heb nergens tijd voor.
  • Wat ik vind is niet belangrijk

Allemaal programmeringen die in ons leven zijn aangeleerd, maar die ons soms flink in de weg kunnen zitten. Wat als ikje nou vertel dat dit anders kan? Dat jijzelf de verandering kunt starten wanneer je écht wilt? Het begint met een eerste stap: Je leven WILLEN veranderen.

Hoe je dat doet?
In een volgend blog vertel ik je meer.

Momentum

Lees dat nog eens…

Waar je je aandacht op richt, is waar je energie instopt. En waar je je energie in stopt wordt groter.

Herken je dat? Dat als iets mis gaat, dan ook alles mis lijkt te gaan? Dat komt omdat je zo gefocust bent op datgene wat er net misging en het gaat overdenken, het probleem alleen maar groter wordt. Je irritatie wordt groter, er gaan nog meer dingen mis en na een tijdje denk je gefrustreerd dat je maar in je bed had moeten blijven liggen.

Het is als een sneeuwbal bovenaan een besneeuwde helling. Je rolt een balletje van 15 cm doorsnede naar beneden en tegen de tijd dat het onderaan de helling is, is het zo in omvang en vaart toegenomen dat het niet meer te stoppen is.

Het heeft allemaal te maken met momentum. Je hebt je zo gefocust op iets dat je niet wilde door je te ergeren en het voorval op verschillende manieren te herkauwen dat je door je fixatie het probleem nog groter hebt gemaakt. De enige manier om dat momentum te stoppen is door simpelweg in gedachten naar je hart je gaan. Dit is super makkelijk: Je hoeft alleen aan iets te denken dat je doet glimlachen. Ik heb een mapje op mijn telefoon met allemaal foto’s die me vertederen of doen glimlachen. Zodra ik me bewust bent dat mijn humeur zakt naar zorgen, ergernissen of boosheid, ga ik in gedachten naar Blije Gedachten.

Het is zelfs zo dat je als tien seconden een positieve gedachte of gevoel kan vasthouden, je hiermee al positief momentum opbouwt. Als je dit moeilijk vind, kun je ook intenties gaan schrijven. Schrijven is een heel krachtig medium dat jou kan helpen de juiste momentum op te bouwen.

Een leuk leven leiden is echt een bewuste keuze. Waar richt je je dus liever op? Op iets dat je niet leuk vindt of iets dat je wel leuk vindt?